Recensie: Grip (Enter)

Grip

Stephan Enter (2011)

Afbeeldingsresultaat voor grip enterGrip gaat over vriendschap, reizen,  zelfinzicht, vergankelijkheid en de wezenlijke vraag of je het leven leidt dat je had willen leiden. Of de keuzes die je maakte wel jouw keuzes waren. Hoe het beeld dat je hebt van de ander zich tot die ander verhoudt. Dit was de vooraankondiging van het boek door Stephan Enter. Maar is deze vooraankondiging waargemaakt? 

 

Het verhaal

Grip gaat over vier oude vrienden Lotte, Paul, Vincent en Martin die in hun studententijd een alpinisten groepje vormden. Tijdens hun laatste reis naar Lofoten gebeurt veel en verongelukt Lotte bijna. Twintig jaar later wordt er een reünie georganiseerd. Een aanleiding om na te denken over deze laatste reis, waarover nog steeds veel onbeantwoorde vragen zijn. Alle vier plaatsen ze het verleden nu in een ander perspectief.  Op het zelfde moment staat er een krantenbericht over het mogelijk onsterfelijk worden van de mens. Er wordt door de vrienden over dit krantenbericht gedacht en gediscussieerd. Of het mogelijk is dat de mens echt onsterfelijk wordt en wat dit dan zou betekenen.

Analyse

Het boek wordt in een wisselend personaal vertelperspectief verteld waarin de gedachtes erg overheersend zijn. Leuk is dat in de verschillende perspectieven alle personages (opnieuw) erg uitgebreid worden beschreven. Doordat deze beschrijvingen erg persoonlijk zijn ontstaat er een erg duidelijk beeld. Hierdoor krijg je een beter begrip voor het verhaal en kan je je goed inleven, dat is erg leuk.

De tijd in het boek is erg veranderlijk, er zijn veel flashbacks maar het speelt zich ook in het nu af.  Het verhaal is op een erg boeiende manier beschreven want je moet zelf verbanden gaan leggen tussen de verschillende verhalen. Om het uiteindelijke verhaal te vormen en de samenhang te kunnen begrijpen. Dit omdat het verleden wordt beschreven door drie verschillende personen en ieder heeft andere gebeurtenissen mee gemaakt. Gedurende het boek wordt het beeld over wat er precies is gebeurd steeds meer aangescherpt. Er ontstaat een complexe samenhang van alle gebeurtenissen die in eerste plaats onafhankelijk leken te zijn. Hierdoor blijft het interessant omdat je als lezer de losse eindjes die worden beschreven aan elkaar moet zien te knopen.

Interessant aan het boek is dat het verhaal dus wordt beschreven als een puzzel. Langzaam kom je achter de situatie waarin Lotte was en met welk vraagstuk zij worstelde. Nu worstelen de drie mannen met andere maar gerelateerde vraagstukken. Wat is tijd en wat doet het met de persoon en relaties? Kan er iets eeuwig blijven bestaan of zal alles toch veranderen en afsterven in de geschiedenis? En of de gemaakte keuzes juist zijn geweest en welke dingen uiteindelijk hebben besloten hoe je je leven leidt.

Het boek laat je na denken en geeft je een andere kijk op de onderwerpen van de vraagstukken. Het gaat over het leven, vriendschap en tijd in het boek. Het zijn zware en serieuze onderwerpen, waar je oneindig lang over kan nadenken. Ik vind het mooie en belangrijke onderwerpen omdat deze de zin van het leven benadrukken.

Er wordt veel gebruik gemaakt van motieven wie worden gebruikt als metaforen. Die je als lezer laten nadenken wat de daadwerkelijke boodschap is en het verhaal samenhang geven. Een voorbeeld  hiervan is het bericht over de onsterfelijkheid van de mens, deze komt als een rode draad herhaaldelijk terug. Dit staat symbool voor het niet willen van het veranderen en het ontkennen van het afsterven van het verleden. Dit is hetgene waar Martin, Paul en Vincent alle drie over nadenken.  De relaties zijn veranderd en zullen nooit meer hetzelfde zijn. Deze zijn langzaam afgestorven en ook zijn de persoonlijkheden veranderd. Het is mooi dat de schrijver de boodschap steeds door middel van verschillende metaforen en motieven laat terugkomen.

Oordeel

Het boek grip is een erg mooi maar zwaar boek en zeker een aanrader. Het bestaat uit een complex verhaal waarin de boodschap nog dieper verweven zit.  Het gaat over filosofische vragen over het leven en de zin hiervan. Wat tijd doet met relaties en de personen zelf. Dat tijd ervoor zorgt dat uiteindelijk alles en tijdens het leven het innerlijke afsterft. Het is hierdoor zeker geen vrolijk boek. Maar wel een boek waarbij je moet nadenken en waardoor je gaat nadenken. Je moet nadenken over het verhaal want je moet er zelf achter komen wat en waarom alles daadwerkelijk gebeurt is, hoe alles uiteindelijk deel uitmaakt van een complex. Je gaat na denken over de filosofische vraagstukken van het leven, vriendschap en tijd, ook worden er verschillende manier om hier tegen aan te kijken beschreven.